Mińsk:

Niemieckie firmy w okupowanej Europie Wschodniej

Seria zdjęć z albumu zakładów Daimlera w Mińsku, wrzesień 1942 r.

Źródło: Mercedes-Benz Classic, Archive, Stuttgart

Seria zdjęć z albumu zakładów Daimlera w Mińsku, wrzesień 1942 r.

Źródło: Mercedes-Benz Classic, Archive, Stuttgart

Seria zdjęć z albumu zakładów Daimlera w Mińsku, wrzesień 1942 r.

Źródło: Mercedes-Benz Classic, Archive, Stuttgart

Seria zdjęć z albumu zakładów Daimlera w Mińsku, wrzesień 1942 r.

Źródło: Mercedes-Benz Classic, Archive, Stuttgart

Seria zdjęć z albumu zakładów Daimlera w Mińsku, wrzesień 1942 r.

Źródło: Mercedes-Benz Classic, Archive, Stuttgart

Plan Mińska, styczeń 1942 r. (po opracowaniu).

Niemal wszystkie niemieckie organy wojskowe, administracyjne i gospodarcze wykorzystywały mieszkańców w dużym stopniu zniszczonego miasta
w charakterze robotników przymusowych. Zakłady Daimlera („Groß-K-Werk“) położone były na południowym wschodzie na terenie koszar wojsk pancernych.

Źródło: Hamburger Institut für Sozialforschung

Protokół posiedzienia Grupy Przemysłu Samochodowego, listopad 1942 r. (strona 14 i 15).

Menedżer Daimlera, Otto Hoppe, opowiada przedstawicielom niemieckiego przemysłu samochodowego o zakładach „Groß-K-Werk Minsk“.

Źródło: Archiwum Federalne, Berlin

Czytaj więcej

Monachium-Allach: praca w BMW (Fragment wystawy)

Mińsk: Niemieckie firmy w okupowanej Europie Wschodniej

W niemalże całkowicie zniszczonym Mińsku, który w znacznym stopniu uległ zniszczeniu, Daimler-Benz założył duże zakłady naprawcze pojazdów mechanicznych Wehrmachtu. Na terenie zniszczonych koszar zbudował Daimler-Benz wspólnie
z Organizacją Todt (OT) zorganizował ponad 30 hal naprawczych. Zakład zatrudniający 5.000 pracowników stał się wkrótce jednym z największych przedsiębiorstw w okupowanej Europie Wschodniej. Zatrudniano w nim jeńców wojennych i miejscową ludność, w tym także Żydów. Do mińskich zakładów ściągnięto siłą również robotników z białoruskich wiosek, których schwytano
w ramach zwalczania partyzantki.

Wiele niemieckich firm korzystało z możliwości przejmowania zakładów na okupowanych terenach Europy Wschodniej lub tworzenia tam własnych filii. Istotnym czynnikiem, na jakim opierały się ich kalkulacje były nieograniczone zasoby siły roboczej.

dr inż. Otto Hoppe

Członek Zarządu Daimler-Benz AG
1884–1968

Otto Hoppe od 1930 r. był odpowiedzialny w Zarządzie Daimler-Benz za zakłady w Untertürkheim. W 1933 r. wstąpił do Narodowosocjalistycznego Korpusu Motorowego. Pod naciskiem Niemieckiego Frontu Pracy (DAF) i SS został usunięty z zarządu, ponieważ jego żona była Żydówką. Do końca wojny jako pracownik Büro Werlin w Berlinie kierował budową zakładów Groß-K-Werke na terenie okupowanego Związku Radzieckiego. Tym samym ponosił odpowiedzialność za zatrudnianie robotników przymusowych w trzech filiach tego przedsiębiorstwa. Już 9 maja 1945 r. został ponownie powołany do Zarządu Daimlera, gdyż uchodził za człowieka nieobciążonego politycznie.